گير هستند . 10 % موارد آلزايمر خانوادگى ، توارث اتوزومى غالب و بقيه چند عاملى هستند . از جمله عوامل خطرزاى شناخته شده : - سن بالاى 60 سال ( در 95 % موارد ) - جنسيّت مؤنث ( نسبت ابتلاء زنان به مردان 8 / 2 به 1 است ) . - سابقه خانوادگى مثبت - سندرم داون ( منگوليسم ) است . البته سابقه ضربه به سر ، سكته مغزى ، شوك‌هاى عاطفى ، سطح پايين تحصيلات از جمله ريسك فاكتورهاى شناخته شده‌اى هستند كه به اثبات نرسيده‌اند . پاتو فيزيولوژى ( آسيب‌شناسى ) بيمارى آلزايمر در واقع مشكل مغزى است . مغز انسان از ميليون‌ها سلول عصبى تشكيل شده ، هر دسته از اين سلول‌ها با هم تشكيل يك بخش را مىدهند و هر بخش عهده‌دار يك مسئوليت است . به عنوان مثال بخش بينايى در لب پس سرى مغز ) مسئول بررسى اطلاعاتى است كه از چشم‌ها آمده و بدين ترتيب سبب ادراك بينائى مىشود . اين سلول هاى عصبى براى بررسى و انتقال اطلاعات با يكديگر و با بخش‌هاى ديگر در ارتباطند . اين ارتباط به صورت جريان الكتريكى كوچكى است كه از يك سلول به سلول بعدى انتقال پيدا مىكند . اما چون اين سلول‌ها به يكديگر نچسبيده‌اند ، بين آنها يك فضاى خالى كوچك ( سيناپس ) وجود دارد كه توسط ماده شيميائى خاص به نام " سروتونين " پر مىشود و انتقال جريان الكتريكى بين سلول‌ها را تسهيل مىكند . سروتونين توسط خود مغز ترشّح مىشود و با بالا رفتن سن و پير شدن سلولهاى مغز ترشّح سروتونين كاهش مىيابد و بدين ترتيب ارتباط بين سلولى و انتقال اطلاعات دچار مشكل مىشود ، كه اين مشكل بيشتر از همه در